dinsdag 20 oktober 2009

Stagedag 2 what a day!

Vol verwachting zat ik in de trein op weg nar mijn 2e stagedag waarbij ik zelf les kon geven. Ik wilde mijn les succesvol afsluiten in een lekkere sfeer en met een hoog tempo waarbij de leerlingen ( en ik zelf ook) het gevoel zouden krijgen dat de tijd voorbij was gevlogen.

Ik kon vandaag het eerste uur meteen beginnen met zingen en de leerlingen kwamen erg enthousiast binnen. dit was de eerste keer dat ik met deze 2e klas aan de gang ging dus ik dacht bij mezelf: Laat ik lekker vlot en vol vaart door mijn les heen zoeven.

Ik begon met inzingen met de nadruk op het enthousiast maken van de groep om deze positieve energie ten volle te kunnen benutten tijdens het instuderen van het 2e lied dat ik met de klas zou gaan zingen.

Ik ging verder met het eerste lied; California Dreaming.
al snel kwam ik er achter dat door het inmiddels behoorlijk aanwezige enthousiasme de leerlingen met elkaar gingen kletsen en klooien. Ik had een behoorlijke overkill aan enthousiasme gecreëerd.

Daar kwam bij dat ik een ander startniveau in mijn voorbereiding had meegenomen. De leerlingen kenden de melodie en de tekst niet zo goed als ik gehoopt had.
zo flexibel als ik vorige week met de 1e klas kon omspringen, zo inflexibel was ik vandaag. Ik was simpelweg niet in staat de opbouw van mijn les zo aan te passen dat we echt dit lied aan konden leren.
Ik had in mijn lesvoorbereiding opgenomen dat ik 5 minuten bezig zou zijn met California Dreaming en de rest met She goes nananana.
Ik kon dit lied niet naar genoegen afsluiten. Dit knaagt nu lekker de hele les in mijn hoofd.

Teleurgesteld ging ik door met het volgende lied: She goes nananana. Al behoorlijk geïrriteerd en boos op mezelf kon ik de leerlingen geen complimenten meer geven op hun zang. Ze zongen namelijk echt supergoed. Achteraf realiseerde ik me pas hoe goed het ging en dat ik hierop verder had kunnen gaan door bijv. dynamiek toe te passen e.d.

Ik zat gewoon te veel gaar te koken in mijn eigen irritaties. Erg jammer.
De les was helaas om en 40 minuten zijn ook echt heel snel voorbij.

Al met al een redelijke les. Erg veel geleerd wat je nou juist NIET moet doen.
Persoonlijke doelen voor komende stage:
Meer flexibel zijn en inspelen op het startniveau van de leerlingen.

dinsdag 13 oktober 2009

We hebben vorige week in groepje geevalueerd wat nou onze top momenten waren en wat de tip momenten waren op de stagedag.

Voor mij was een echt top moment dat ik terwijl de klas nog in groepjes bezig was, ik zei dat ze op moesten ruimen en meteen naar de piano moesten komen zodat we nog een liedje konden zingen. Het is echt heel lekker als je je les zo kan afsluiten. De reden waardoor ze naar me luisterden en echt goed gemotiveerd meezongen is denk ik dat ik een goede vaart in mijn les had en mijn positieve energie en muzikaliteit heb weten in te zetten. Doordat dit allemaal zo snel en enthousiast gebeurde heb ik een medley aan liedjes kunnen zingen met de klas.
De leerlingen voelden deze flow goed aan en het pakte positief uit.

Mijn tip was: Het vervangen van mijn stopwoordje “ oke” door een oprecht antwoord. De leerlingen wisten niet echt goed of hun antwoorden op mijn vragen goed waren aangezien ik een slappe reactie ( oke) gaf.

De vraag van de week:
Er kwamen een groep meisjes naar me toe die als groep dezelfde vraag hadden:
Kan jij goed zingen?
Ik interpreteerde dat als nieuwschierigheid. De leerlingen wilden graag weten of de stagiair naast het pianospelen goed kan zingen.